Bir Hikaye ve Teşekkürlerim

Bir zamanlar ormanların kralı filmiş. O zamanlar filler bugünkü gibi değilmiş, küçücük kulakları varmış ve hafızaları kötüymüş.

Günlerden bir gün, Antilop eve dönmüş ve şaşırarak ön kapının açık olduğunu fark etmiş. ‘Bu çok garip’’ diye düşünmüş, ‘Evden çıkarken kapıyı kapadığıma eminim.’

Seslenmiş:

-‘Evde kimse var mı?’

-‘Evet, ben varım . Antilop yerim ve seni de yemeye geliyorum.’

Küçük Antilop korkuyla yerinden sıçramış ve can havliyle kaçmaya başlamış. Koşarak ormandan geçmiş ve ‘daaaaan!’ diye file çarpmış. Fil kükremiş:

-‘Neler oluyor Antilop?’

-‘Ah ormanın güçlü kralı, bana yardım et, ben dışarıdayken biri evime girmiş ve beni yiyeceğini söylüyor!’

-‘Hımmm’ demiş Fil, ‘Neymiş bakalım. Sana gidelim de bu işi halledelim.’

Böylece Fil, eve kadar Antilop’a eşilk etmiş, eve vardıklarında Antilop filin arkasına saklanmış . Fil bağırmış:

-‘Antilop’un evinde kim var?’

-‘Benim’ demiş ses, ‘Fil yiyen ve seni de yemeye geliyorum.’

-‘Vayyy ‘ diye kürkremiş Fil ve ‘Hemen buradan gidelim!’ ve zavallı Antilop’u ezer gibi yanından geçerek orman yolun kaçmış. Antilop sıçraya sıçraya arkasından gelmiş.

Biraz gitmişler ki, karşılarına Aslan çıkmış. ‘Gırrr’ diye kükremiş Aslan, ‘neler oluyor?’

-‘Antilobun evinde bir canavar var!’ demiş Fil, bütün vücudu titreyerek.

-‘Canavar mı, hıh’ demiş Aslan. ‘Bir de kendim göreyim.’

Böylece geri dönmüşler. Başta Aslan, ardında Fil, onun arkasında Antilop eve varmışlar.

-‘Antilobun evinde kim var?’ diye kürkremiş Aslan.

-‘Benim.’ diye aynı ses gelmiş. ‘Aslan yiyen ve seni de yiyeceğim.’

-‘Görelim bakalım’ demiş Aslan ve öne geçerek kafasını Antilop’un evinden içeri uzatmış.

İçerideki muzip bir kurbağadan başkası değilmiş ve Aslan’ın ayaklarının arasında zıp zıp zıplamış ve sonra da kahkahayla vıraklaya vıraklaya çimlerin arasından kaybolmuş.

Olay kısa sürede ormana yayılmış ve Fil o kadar utanmış ki günlerce saklanmış. Utancı o kadar büyümüş ki, kulakları da giderek büyümüş. Çok geçmeden ormanların kralı olarak yerini Aslan almış. Fil’e gelince, olanları hiç unutmamış. Belki de bu yüzden günümüzde hala fillerin hiçbir şeyi unutmadıkları söylenir.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Yolculuğum için topluluk fonlamasına başlamadan önce içim kıpır kıpırdı. Şimdi fonlamayı bitirdim ve yine içim kıpır kıpır. Destek olanlara çok teşekkür ederim. Bu fonlamada hedeflediğim miktarın % 83 ü 3345 TL toplandı ve geri kalan kısım için de ailem destek oldu. Çok yakında yolculuğa çıkacağım kısmetse.

Hemen teşekkürlerime başlayayım:

Fonlama metnini oluşturmam için destek veren Emre, Begüm ve Nalan’a,

Destekçilerim: Bahar, Berna, Eda, Sedef, Asuman, Berke, Özge, Nihal P. Feryal, Burak, Derya, Hatice, Zeynep, Emre, Buket, Nilüfer, Çiğdem, Nihal A.,Çağım, Gözde, Fatma, Gülengül, Baran, Özlem Y., Filiz T., Dilek, Özge, Rana, Çağrı, Aybike, Müge, Cihangir, Ebru, Işıl, Hülya, Filiz Ö, Elanur, Mine, Kesra, Fatoş, Özgül, Pınar Ş., Sezin, Yasemin , Pınar B, Nihan, Özlem M’ye, anneme ve babama,

ayrıca Koşan Kaplumbağa Anaokulu, Mutlu Gelecek Atölyesi, Yeryüzü Derneği, Uplifers ve Project Post30’a

katkılarınızdan dolayı çok teşekkür ederim.

Çok mutlu oldum.

Hikayelerle, masallarla görüşmek dileğiyle…

Sevgiler

Işıl

*Görsel: Zeynep Yangöl Berkol

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir