Yeni Hayat

hipatia   28 Haziran 2015   Yeni Hayat için 4 yorum

Bazen aklıma eski hayatım geliyor. Hep köyde bayırda değildim ben, dokuz yıllık kurumsal hayat geçmişim var. Birkaç yıl önce idi, o zamanlar çalıştığım şirket  ‘tayin’imi İstanbul’un başka bir semtine çıkarmıştı. Yeni çalışacağım yer evime o kadar uzaktı ki- sadece gidiş bir saatten fazla-, içten içe sinirlenmiş, evime yakın birçok şube varken bu uzaklığın sebebini anlayamamıştım. Bir gün yorgunluğun da etkisiyle bayılacak gibi oldum metroda, soluğu genel müdürün yanında aldım. Kararım kesindi, istifa edecektim, madem bana değer vermiyorlardı, benim de kurumda durmamın bir anlamı yoktu.

O gün, tam istifa ediyordum, işi bırakıyordum ama kader ağlarını başka türlü ördü. Bana derece grubunun öğretmenliği teklif edildi, işi bırakmamam için. Derece gurubuna öğretmenlik yapmak, o zamanın en prestijli durumlarından biriydi. Alanında derece yapmış öğrencilere öğretmenlik yapacaktım ve açıkçası bu bir öğretmen için çok iyi bir teklifti bence. Böylece İstanbul’un iyi okullarından gelen pek çok öğrencim oldu.  Galatasaray’dan, Kabataş’tan, daha pek çok okuldan bir sürü başarılı öğrenci. Hatta bir kere kendime şöyle demiştim: ‘Zekayı gördüm! Evet, somut olarak gördüm!’

Ama durum mutlu sonla bitmiyor. Derslere başladık başlamasına ama test kitapları bütün mutluluğumuza engeldi. Sürekli bir yarış hali vardı öğrencilerde, hem kendileriyle, hem diğerleriyle. İki saatlik uyku ile duran, yine de dersi kaçırmamak için derse gelen ama karşımda ızdırap çeken öğrenciler. Benim de bilinç altıma nasıl işlediyse, ders haricinde sanattan ya da başka bir konudan bahsedince kendimi kötü hissediyordum, sanki öğrencilerin zamanlarını çalıyormuşum gibi… Oysa makine değildik ve bizim de nefes almaya ihtiyacımız vardı.

Çoğu iyi üniversitelerin iyi bölümlerine yerleşti ama lise hayatlarının çoğunu test kitaplarıyla geçirdiler, biz öğretmenlerin de hayatımızı devlet memuru olmak için KPSS kitaplarıyla geçirmemiz gibi. Peki koşmasak? Yarışmasak ? Kitaplar elbette önemli de azcık da ağaca böceğe baksak? Arılara? Yavaşlasak? Alternatif eğitim mi deriz adına, başka bir şey mi bilemiyorum şimdi ama keşke hayatı öğrensek hep birlikte.

Şu anda 800 rakımlı bir köydeyim. Bugün dağların üzerinden bir sis bulutu bizim köye yaklaştı yaklaştı ve bütün köyü kapladı. Bulutun yaklaşmasını, her yeri kaplamasını ve uzaklaşmasını bütün aşamaları ile gördüm. Belgesel gibiydi, otuz kusur yılı aşkın hayatımda ilk defa yakından seyredebildim. Binalara hapsolmadığım için şükrediyorum. Kırlara bakıyorum, yirmi günde çiçekler değişiyor, bazıları kayboluyor, yerine yenileri açıyor. Çoban geliyor sonra sürüsüyle, koyunlar afiyetle yiyorlar otları. Ne yalan söyleyeyim, film seyretmeye ihtiyacım yok, çünkü ben bir filmin içinde gibiyim, çok şükür. Bazen eski hayatım film gibi geliyor gözümün önüne, hayret ediyorum. Ve ne yalan söyleyeyim, şehri de özlüyorum, sanatı, aktiviteleri, arkadaşlarımla bir arada olmayı, süslenip dışarı çıkmayı. Hiç makyaj yapmayalı dört ay oldu ve bu benim için çok farklı bir şey. Tüketimimi kısıtladım, sırt çantasında yaşıyorum ve şu an bir dağ köyünde kalıyorum. Beş sene önce bana böyle bir hayat yaşayacağımı söyleseler hiç inanmazdım.

Yol devam ediyor. Bazen eğlenerek, bazen zorlanarak. Ne mutlu devam ediyor. Hayatın altını üstüne getirmek güzel, hem akışına bırakmak, hem de ‘ne olacak benim halim ya!’ demek. Yeni karşılaştıklarıma hayret etmek, geride bıraktıklarımı özlemek güzel. Kendine yeni dünya yaratmanın güzelliği bu, bakalım yol nereye çıkacak. Devam mı edecek yoksa ‘Dur artık Işılım!’ mı diyecek? Ne istediğim kadar ne istemediğimi de görebilmeye, yeni hayatımı mutlu inşa etmeye niyet ediyorum. Aslında çoktan başladı.

İyi şanslar dileyin 😉

4 thoughts on “Yeni Hayat

  1. Özlem Tengiz

    ah Işıl, böyle bir yazı yazmanı ne kadar istiyordum ki, çünkü hepsi yaşadıklarıma ve duygularıma rehber, ne mutlu sana ki güzel bir başlangıcın var, ee ne diyelim, darısı başımıza 🙂 bize daha çok yaz, yaz ki bu dünyada güzel şeylerin olabileceğinin enerjisini hep yaşayalım…

    Reply

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir