Category Archives: Toprak

Çandır’ın Güzelliği

Evvel zaman içinde, bir nehrin ötesinde çoğu kişinin bilmediği, içinde güzel kalpli insanların yaşadığı bir köy varmış. Bu köyü herkes bilmezmiş , köy de zaten herkese kendini göstermezmiş. Şehre gelen turistler, Dalyan’ı kral mezarlarını, antik kent Kaunos’u ziyaret edip dönerlermiş. Oysa az ilerde, bir kaç adım ötede ineklerin özgürce dolaştığı, kuzuların analarından ayrılmadığı , mandalina ağaçlarıyla dolu bir köy varmış…. Read more »

Arılar, Ben ve Zeytin Ağaçları Ekoıq Dergisindeyiz :)

-Arılara selam söyle -‘Tamamsöyleyeceğim. Gittiğim diğer yerlere de.’ -‘Hayır,sadece arılara söyle’ Çamtepe’den   Virajlı Datça yolunda, hava kararmak üzereyken , otobüsle evime dönüyorum. Fonda yeni keşfettiğim ve çok sevdiğim şarkılar… Hani görünce kalbimizin açıldığını hissettiğiniz insanlar olur ya, işte onlardan ayrılmanın burukluğu var. Sonra da diyorum ki kendime, burukluk değil ,sevinç olsun içindeki. Yaş kaç olursa olsun aynı duyguları hissetmenin… Read more »

Durmak Mümkün Mü?

Az önce saydım. Bir yılda tam yirmi üç kapı dolaşmışım. ‘Yirmi üç ‘ sayısı göreceli elbet, bir gezgin için olağan bir durumken , benim eskiden yaşadığım gibi devlet memuru düzeninde olan biri için -düzen anlamında, yoksa çalışma saatlerimiz elbette daha ağırdı- büyük bir rakam aslında.Başım döndü evet ; bunca yol, bunca insan, bunca hikaye…Ama hepsine değdi. Geçen gün kendime ‘Yoruldun… Read more »

Çamtepe’de Haiku İnzivası

 ‘Kozalak düşü Ya da düşen kozalak Şu kızılçamda’   Tam bir yıl önce yolculuğumun başladığı yerdeyim. Bir yıl önce tam burada ‘Yaşam Dönüşümdür’ ü okumaya başlamış, ‘nerdeyim ve ne yapıyorum’ diye sorgulamış , Çamtepe’nin bana ‘Şehirde kalma artık’ dediğine şahit olmuştum. İşte, geri çağırdı beni. Görmek istedi tekrar zahir, işin içinde de haiku ve inziva da olunca hevesle uydum ben… Read more »

Burcu Evi’nde Bir Hafta

hipatia   10 Ağustos 2014   Yorum yok Burcu Evi’nde Bir Hafta

Burcu Evi’nde Bir Hafta Sizinle ev yapalım mı? Ama logodan ya da kağıttan değil gerçek ev? ‘Tüketmeyeceğiz’ dedik  madem; ihtiyacımızdan fazlasını almayacağız, elimizdekileri özenle kullanmaya dikkat edeceğiz dedik, o halde üretebiliriz de, yapamaz mıyız maliyeti kendimiz belirleyeceğimiz bir ev mesela? Günlerden cumartesi, Yeryüzü Derneği’nin Ekoköy Girişimini kurduğu  Sakarya Pamukova’daki ‘Burcu Evi’ne doğru yol alıyoruz. Sakarya yolu, Karadeniz’e yaklaştığımızı haber verirmişçesine… Read more »

Siz hiç albino patlıcan görmüş müydünüz?

Ben görmemiştim. İlk kez Üsküdar Pazarı’nda Ercüment’in tezgahında gördüm. ‘Bu da ne ki? ‘ dedim, ‘Kabak değil, patlıcan değil’ Meğerse, insanda olduğu gibi patlıcanda da albino görülürmüş. Doğadaki her şeyin insanda bir karşılığı var sanki. Albino patlıcanlar doğası gereği çekirdek yapısını tam oluşturamadığı için kart hale gelmezmiş, böylece acı da olmazmış. Şakşukada ve kızartmada afiyetle yenirmiş. Aklınızda olsun efenim, görünce… Read more »

Ekşi Maya ile Ekmek Yapmanın Güzelliği

‘Işıl hep dışarıda mı yazacaksın, biraz da İstanbul’da yaz’ dedim kendime. Başka şehirlerde ilham geliyor İstanbul’da yazamıyorum galiba. Aslında  yazmamam için iki ihtimal var, birincisi aktivite gülü Işıl’ın yazmaya vakti yok, ikincisi yazmaya değer bir şey yok. Elbette birincisi. İşte böyle yazdım yazmadım derken geçen haftaki ekşi maya ve ekşi maya ile ekmek yapım atölyesini yazmaya karar verdim, ben öğrendim… Read more »

Güllerin İçinden

hipatia   28 Mayıs 2014   Yorum yok Güllerin İçinden

Bu yazıyı yolda tanıdığım ve bir gün tekrar karşılaşacağımıza inandığım güzel insanlara ithaf ediyorum. “Işıl senin güller çıktı, gel hadi!” Bu çağrı güllerime koşup gitmeye yeter de artardı ama ben gitmek için arkadaşımın güllerin resmini çekip bana göstermesini bekledim. Nasıl oldu bilmiyorum, ertesi gün kendimi otogarda buldum. Başa dönelim, biz ocak ayında Burdur’un o güzelim soğuğunda gül dikimi yaptık. Aslında… Read more »

alternatif hayat , sen ne güzelsin!

Eski zamanlarda, bir yere gitmek istediğimde `Istanbul beni itiyor` deyip, kendimi sıkıştırırdım. Şimdi ise gitmek istediğim yer neresi ise `Orası beni çağırıyor` deyip kendimi yollara vuruyorum. Ikincisi daha guzel ve keyifli, herkese tavsiye ederim:-) Burdur`dan sonra beni çağıran Payamlı Köyü oldu. Payamlı, Izmir, Güzelbahce`de. Bir Istanbullu olarak çoğu Izmirlinin bilmediği bu köyü keşfetmekten gurur duyuyorum. Payamli Izmirin bir hayli yukarisinda,… Read more »