Aykız Masalı ve Masal Oyunu

full+moon

Nur topu gibi bir ay masalımız oldu!Her şey benim gördüğüm rüyayı can arkadaşım İdil’e anlatmamla başladı. ‘Yazsana’ dedi İdil. İlk başta şaşırdım, hiç rüya yazmamıştım. Önce yazdım, sonra da telefonda İdil’e seslendirdim. Bir zaman sonra, bir saat bile geçmemişti ki, telefonda İdil, masalın ikinci bölümünü yazmış, bana okuyor! Biz çok eğlendik . Bir anda bir masal doğdu, hem şaşkın, hem sevinçliyim 🙂
Masalımız şöyle:
Aykız Masalı:

Ay kız bütün aydınlığıyla görünüyordu şehirden. Herkes hayranlıkla seyrediyordu onu. Önünden geçen bulutlar da ayrı güzeldi. İlerleyen saatlerde biri geldi durdu önünde Aykız’ın. Kız ne kadar, ‘Çekil önümden, ışığımı engelleme’ dese de , karşı taraf kaya gibi sertti.
-‘Bekle biraz, sabır göster.’ diyordu. ‘Burası benim yerim, şimdi burada duracağım, zamanı gelince de gideceğim.’
Ay kız ışığını gösteremiyordu kimseye.
_’Tamam, madem öyle bekleyeceğim o zaman.’
Diyordu demesine de, karanlıktan hoşlanmıyordu, şu karanlık geçse, ışısa yine tekrardan, bir an önce, olmaz mıydı?’
Karşısındaki bunu duydu, ‘Bekle, daha vakit var’dedi.
Korkmadı, kabul etti. Yüzeyine düşen gölgelere kızmadı. Gölgelerin bir bir üzerinden geçmesini seyretti.
-‘Peki’ dedi, ‘Şimdi beni kapatabilirsin, arınmam için bu gerekliyse, sabrediyorum ama sonra çekileceksin ve ben ışımaya devam edeceğim’
Ay kızın önünde durmasına izin verdigini duyan gölge rahatladı. Beraberinde getirdiği aslında daha cok gölge vardı ama çekindiğinden saklıyordu onları. Heybesinden diger gölgeleri de çıkardı. Bir bir dizdi ay kızın tam karşısına.
Karanlık daha da koyulaştı ve ay kızın ışığı neredeyse görünmez oldu.
Ay kız boğulur gibiydi, varlığını ışığı yansıtmasına borçluydu. Ama gölgenin sözlerine güvendi ve sabretti.
Günler, aylar geçti gölge ay kızın önünden ayrılmadı, sanki bir şeyler ister gibiydi.
Cesaretini toplayıp karşısındakine tekrar sormaya karar verdi Ay kız.
‘Hey Gölge! ne kadar daha önümde duracaksın? Gitgide soluyorum, güçten düştüğümü görüyorsun. Lütfen bana merhamet et.’
‘Bir şartla çekilirim!’ dedi gölge, ‘bana tüm şefkatin ve sevginle sarılırsan eğer bir daha ışığını kapatmayacağım’
Bunu duyan ay kız şaşırdı, daha önce kimseye hele bir gölgeye sarılmamıştı. Korkmasıyla birlikte gölge daha da büyüdü ve ay kız daha da güçten düştü. Kaybedecek birşeyi kalmamıştı artık Ay kızın. Böylece önünde duran ve kendisinden daha büyük gözüken gölgeye tüm şefkatiyle sarıldı.
Gölgeden tek bir kelime duyuldu, küçülürken.
-‘Teşekkürler’
O gece bir oldular ay kızla gölge. ve sonraki gecelerde de…
Aykız ve gölge birleşip göğe yükseldiler, birlikte sarmaş dolaş olup gökteki aya dönüştüler.
……..
Bu masalı hemen facebooktaki grubumuzla paylaştık ve oyunların devamına niyet ettik. Eğer sizin de kalbinize fısıldayan bir masal varsa,bir arkadaşınızla ortak masal yazmak istiyorsanız, ya da bizim gibi rüyayı masala çevirenlerdenseniz, buyrunuz oyuna 🙂
Facebook sayfamız:
https://www.facebook.com/groups/1199859216709230/?fref=ts

Sevgilerimle…

Masallar, Çember ve Biz

m2

En son ne zaman masal dinlediniz? Peki hiç anlattınız mı? Biz dün akşam Maçka Parkında yaklaşık otuz kişi birbirimizle masallarımızı paylaştık. Hikayemiz şöyle başlıyor :Geçen akşam Kumbaracı’ya masal dinlemeye gitmiştim. Çıkışta, tam oradan ayrılmak üzereyim, bir masal geldi bana, ‘Beni anlat ‘ dedi. Peki nasıl yapacaktım? İtiraf ediyorum başlangıçta benim aklımda masalımı beş , taş çatlasın on kişiye anlatmak vardı .Bir ev toplaşması mesela… İlham gelmişken anlatmalı , fazla zaman geçirmemeliydim. Burcu’ya söyledim hemen, o da sağ olsun, ‘Bu kız deli’ filan demedi, etkinlik açtık o akşam, arkadaşlarımıza duyurduk.

Beklenen gün geldi. O akşam çimenlere yayıldık, çember olduk tanıştık, derken, bir yandan da benim masal başladı beni dürtmeye : ‘Ne zaman anlatacaksın?’ Durmadım ben de, başladım anlatmaya. Masalım çemberin içinde, benim kelimelerimde…O çemberde bir yanımda eski dostlar bir yanımda yeni tanıdığım canlar , bir taraftan akıp giden bir hikaye vardı. Ne keyif ama ! Masal anlatmak bir yolculuk sanki, istikamet belli ama yolun ortasında senaryo her an değişebilir.

anlatıcı ışıl iş başında
anlatıcı ışıl iş başında
. Parkta masal anlatmak çok keyifli idi alanımız açıktı ve etkinlik boyunca çembere sonradan katılanlar oldu. En küçük katılımcımız bir yaşındaki Tarkan, en çok resimlere ilgi gösterdi. Burcu’nun anlattığı Su Masalı , etkinliğe gelen canların anlattığı birbirinden farklı masallar buluşmamıza renk kattı. Her masalda kendimden bir parça buldum, tuhaf mı? Bu arada, bir parkta çimlerin üzerindeyseniz her şeye hazırlıklı olmalısınız. Masal anlatırken fıskiyeler üzerinize su fışkırtabilir -bunu önlemeye çalışan teknik bir ekibimiz vardı şükür- , yan tarafta Açıkhava konserinden gelen sesler olabilir ama bunlar da etkinliğin büyüsünü kaçırmaya yetmez çünkü masallar birleştirir.

en tatlı katılımcımız Tarkan
en tatlı katılımcımız Tarkan
Bir zaman sonra , etkinliği kapatmaya giriştiğimde birkaç masal da o anda ortaya çıktı. Meğer benim ‘Hadi beni anlat’ diyen masalım gibi, başka masallar da varmış dile gelmek isteyen. Meğer grubun içinde gizli hikaye anlatıcıları varmış, ne mutlu. Dedi ki gelen arkadaşlar: ‘Tekrar yapsak ya, masallar paylaşsak yine.’ Bir masal grubu açmaya niyet ettik, İstanbul’da buluşmaları gerçekleştirebileceğimiz, hem parkta, hem kapalı alanlarda. Burcu grubu açmaya gönüllü oldu ve hemen ertesi gün açtı. Böylece ‘Kalpten Masal Çemberi’ grubu doğdu. Artık bir grubumuz var, Facebook üzerinde. Buradan birbirimize çağrı yapabilir ve masal anlatmak için bir araya gelebiliriz. Linki burada:

https://www.facebook.com/groups/1199859216709230/?fref=ts
Böyle zamanlarda İstanbul’u çok seviyorum . Her ne kadar köyde, kırda yaşama taraftarı olsam da , büyük şehirlerin bu güzelliğini göz ardı edemeyeceğim. ‘İçimden masal geçti, toplanalım mı Burcu?’ ve sonra parkta 30 kişi! Bu harika bir şey! Teşekkürler uçuşuyor kalbimden. Varlığı ile beni destekleyen, kolaylaştıran Burcu’ya , parka gelen anlatan ve dinleyen canlara, dile gelen masallara çok teşekkür ediyorum. Masallar iyi ki var . Biz de iyi ki varız. Kalpten masallarda buluşmak dileğiyle…