durmak mümkün mü?

ışıl
Az önce saydım. Bir yılda tam yirmi üç kapı dolaşmışım. ‘Yirmi üç ‘ sayısı göreceli elbet, bir gezgin için olağan bir durumken , benim eskiden yaşadığım gibi devlet memuru düzeninde olan biri için -düzen anlamında, yoksa çalışma saatlerimiz elbette daha ağırdı- büyük bir rakam aslında.Başım döndü evet ; bunca yol, bunca insan, bunca hikaye…Ama hepsine değdi. Geçen gün kendime ‘Yoruldun mu? ‘ diye sordum. Hani sabah kalktığım ve belirli günler gittiğim bir işim, maaşım, o maaşla aldığım modaya uygun kıyafetlerim ve belli bir ‘düzen’im olsa yeniden?

Nasıl olurdu bir bakalım:

-Modayı takip ederek bir sürü kıyafet alır, makyaj yapar ve bir dolu övgü alabilirdim,

-Yol halinde aldığım fazla kiloları popüler diyet akımlarıyla  ya da spor salonunda hemen verebilirdim,

-‘Öğretmenliği neden bıraktın?’ ya da ‘Şu an neden çalışmıyorsun? , tarzı sesli ve sessiz yorumlarla muhattap olmazdım,

-İhtiyaçlarımı şehirden hazır şekilde alırdım, ayrıca çaba sarf etmezdim.

Ama, bunlar yerine:

-Zeytini, fasulyeyi, biberi, narı dalından topluyorum.

-Toprağa dokunuyorum, ağaçlara sarılıyorum, onları anlamaya çalışıyorum.

-Üreticilerle konuşuyorum ve kendim nasıl üretebilirim diye kafa yoruyorum.

-Bazen gül topluyorum, bazen süt sağıyorum, bazen de ev yapmak için saman balyaları duvara diziyorum,sıva yapıyorum.

-Şehirde hiç de dikkat etmediğim ayı ve yıldızları keşfettim, bir de rüzgarı, her rüzgar estiğinde hareket etmek istiyorum.

Şükürler olsun ki, bunların hepsi gerçek, yaşamın içinde olduğumu hissediyorum. Çalış-tüket döngüsü içinde sürekli koşmak zorunda değilim, doğanın dengesini hissetmeye çalışıyorum. Hani olur ya, ‘Neredeyim ben? ‘ sorusu gelir, bence çok güzel bir yerdeyim. Nereye gidersem gideyim.

Masaldaki kızım ben, ormanda kurtla karşılaşan.Bütün ısrarlara, ‘ormana gitme, gidersen kurt seni yer’ uyarılarına rağmen, inatla ormana giden, elbette kurtla karşılaşan ve kurttan bilgelik alan kızım. Masalın bundan sonrası nasıl olur bilmiyorum ; bildiğim ,masalı kitaptan okumak yerine içinde olmanın çok güzel olduğu. Ve umutluyum çünkü masalların sonları hep güzel bitermiş.